Ruimtes om verdrietig van te worden.

Treurige foto?! Te vaak hoor ik verhalen van leerlingen en cliënten die met momenten naar een aparte ruimte gebracht worden voor de rust (al dan niet met begeleiding). Omdat ze de prikkels van een groep niet aan kunnen. Dat kan natuurlijk, en goed om iemand rust te gunnen. Maar helaas, bij gebrek aan ruimte, wordt er dan soms gekozen voor een leeg kantoor of een grote opbergruimte. En dan gaat het zijn doel vaak voorbij. Want wie wil er in dit soort ruimtes verblijven voor zijn rust? Dit soort kille, sfeerloze, volle ruimtes zijn prima als opslag, maar gaat zijn doel voorbij als rustruimte.
En op de eerste plaats is het nodig om te kijken naar waarom iemand het te druk vindt in een groep of in de ruimte?
– Wordt er dan ook goed gekeken naar de omgeving, het interieur of de indeling van zo’n ruimte?? Dat zou zeker meegenomen moeten worden in een beslissing om iemand vaker buiten de klas of groep te laten verblijven!
– En kijk ook zeker naar wat voor ruimte je iemand dan laat gaan!!